به یاد حرم

دلم تنگ شده است برای مسجد زیبایت ،ای پیام بر مهربونی ها... دلم تنگ شده برای هدیه ای که هیچ وقت از خدا طلب نکرده بودم،ولی خداوند بی بهونه توی سفره ام گذاشت...و بهانه ای برای من شد که بگذرم از بعضی دلخوشی های دنیایی

واقعن دلم میخواهد بقیع را ،دور شدن از شهر و دیار را.دلم هوس کرده مسجدالنبی و هوای دلتنگیش رو...قدم زدن در صحن و سرای انجا که پر از غم و تنهایی و دلتنگیست هوای تازه ای است برای زندگی.

...................................................................................................

گاهی لحظه های سکوت پر هیاهوترین دقایق زندگی هستند،مملو از حرف هایی که میخواهیم بگوییم ولی نمیتوانیم